یکشنبه , ۲۶ آذر ۱۳۹۶
قالب وردپرس پوسته وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس قالب وردپرس
خانه / بانوان / بارداری و زایمان / راهکاری برای کاهش ترس از زایمان

راهکاری برای کاهش ترس از زایمان

 یافته های یک تحقیق در دانشگاه تربیت مدرس نشان می دهد، مداخلات آموزشی طراحی شده بر مبنای تئوریها و مدلهای آموزش بهداشت می توانند به عنوان راهکارهایی در کاهش سزارین معرفی شوند.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه تربیت مدرس، افزایش سزارین های غیر ضروری یک معضل بهداشتی است که زندگی بسیاری از زنان را در ایران تحت تأثیر قرار داده است. در برخی از نقاط کشورمان بیش از ۲۵ درصد زایمانها به روش سزارین انجام می شود. به طور کلی میزان سزارین در ایران سه تا چهار برابر میزان مورد قبول سازمان بهداشت جهانی است.
شواهد قابل ملاحظه ای مبنی بر نقش اولیه ترس از زایمان در تقاضای سزارین و همچنین تأثیر ترس بر وقوع تجارب منفی زایمان و سزارین اورژانسی وجود دارد. به نظر می رسد، آموزش دوران بارداری راه مناسبی برای ایجاد خودباوری در مورد توانایی انجام زایمان طبیعی و کاهش ترس زایمان و متعاقب آن افزایش زایمانهای طبیعی در کشور است.
این پژوهش که با عنوان «تأثیر الگوی پرسید پروسید با ترکیب مدل اعتقاد بهداشتی و تئوری خودکارآمدی به منظور افزایش زایمان طبیعی در زنان نخست زا» توسط یکی از دانش آموختگان مقطع دکتری رشته آموزش بهداشت در دانشگاه تربیت مدرس انجام شد، یک کارآزمایی بالینی است که طی سالهای ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶، در دو مرحله بر روی زنان باردار صورت گرفت.
مرحله اول بومی سازی پرسشنامه خود کارآمدی و ترس زایمان و مرحله دوم انجام مداخله بر اساس مدل ترکیبی است.
مرحله نخست این تحقیق بر روی ۱۷۶ زن باردار مراجعه کننده به بیمارستان های زنان زایمان آموزشی منتخب شهر تهران انجام شد.
مرحله دوم پژوهش، کارآزمایی بالینی بود که در سال ۱۳۸۶ بر روی ۱۰۰ زن نخست زای مراجعه کننده به بیمارستان میلاد انجام گرفت. زنان نخست زا با حاملگی کم خطر در سه ماهه دوم حاملگی که نمره ترس زایمان در آنها ۲۸ یا بیشتر بود، به طور تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد قرار گرفتند.
گروه آزمون ۹ هفته برنامه آموزش تئوری محور را دریافت کردند، در حالی که گروه شاهد، تنها از مراقبت روتین برخوردار بودند. اطلاعات توسط پرسشنامه جمع آوری و داده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
نتایج نشان داد، پرسشنامه خودکارآمدی و ترس زایمان از همسویی بالایی برخوردار است. قبل از مداخله، اختلاف معناداری از لحاظ ترس زایمان در دو گروه وجود نداشت، اما پس از مداخله، کاهش معناداری در نمره ترس زایمان در گروه آزمون دیده شد.
از نظر نمره کلی آگاهی، نگرش، منافع و موانع درک شده و خودکارآمدی زایمان به عنوان عوامل مستعد کننده، عوامل قادر کننده و عوامل تقویت کننده در گروه آزمون نسبت به گروه شاهد پس از مداخله اختلاف معناداری مشاهده شد. از نظر پیامد حاملگی، میزان سزارین درگروه آزمون به طور معناداری کمتر از گروه شاهد بود.

این تحقیق در قالب رساله دکتری تخصصی محبوبه خورسندی به راهنمایی دکتر فضل ا… غفرانی پور و با مشاوره دکتر علیرضا حیدرنیا و دکتر سقراط فقیه زاده در دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس انجام شد.

منبع: روزنامه قدس

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *