چهارشنبه , ۲۷ دی ۱۳۹۶
قالب وردپرس پوسته وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس قالب وردپرس
خانه / مذهبی / متفرقه / ۵ عملی که عرش خداوند را می لرزاند!

۵ عملی که عرش خداوند را می لرزاند!

تبیان: ای فرزندان عبدالمطلب پروردگار تان را به وسیله این کلمات مقدس بخوانید. قسم به خدایی که جان من به دست او است هیچ بند‌ه‌ای از روی اخلاص دینش به وسیله این کلمات خداوند را نخواند جز اینکه عرش به جهت او به لرزه افتاد».


یتیم

از آنجا که برخی گناهان خانمان سوز است و ارتکاب آنان می تواند بنیان زندگی را متلاشی کند لازم است تا گناهان این چنینی را بیش از پیش شناخته و از آنها دوری گزینیم…

گناه در هر حال موجبات خشم خدا را در پی دارد… اما در این میان برخی گناهان از شدت بیشتری برخوردار است و میتوان گفت هم در عاقبت و هم در عقوبت آدمی تاثیر بسزایی خواهد داشت…

معانی عرش الهی

۱- عرش به معنای کل نظام هستی.[۳] ۲- عرش به معنای محل صدور اوامر الهی.[۴] ۳- عرش به معنای احاطه پروردگار. [۵]. ۴- عرش به معنای علم خداوند. ۵ – عرش به معنای هر یک از صفات الهی[۶]. ۶- عرش به معنای قلب انسان مومن.[۷]

 

۱-اشک و ناله یتیم

از جمله اتفاقات بسیار دردناکی که خشم الهی را در پی دارد ناراحت کردن افراد یتیم است. در متون اسلامی بخصوص در فرهنگ قرآن خدای متعال برای ایتام حقوق مشخص و واجبی را معین فرمود است که بی توجهی به آن حقوق واجب عذاب و قهر الهی را به دنبال خواهد داشت. «أَرَأَیْتَ الَّذی یُکَذِّبُ بِالدِّینِ فَذلِکَ الَّذی یَدُعُّ الْیَتیمَ؛ [ماعون۲/-۱] آیا آن را که روز جزا را دروغ مى‏شمرد دیدى؟ او همان کسى است که یتیم را به اهانت مى‏راند.»

در روایتی از رسول اکرم(صلی الله علیه واله و سلم) نقل شده است که فرمودند:«‏ إِنَ‏ الْیَتِیمَ‏ إِذَا بَکَى‏ اهْتَزَّ لَهُ‏ الْعَرْشُ‏ فَیَقُولُ الرَّبُّ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى مَنْ هَذَا الَّذِی أَبْکَى عَبْدِیَ الَّذِی أَسْلَبْتُهُ أَبَوَیْهِ فِی صِغَرِهِ فَوَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی لَا یُسْکِتُهُ أَحَدٌ إِلَّا أَوْجَبْتُ لَهُ الْجَنَّهَ؛ [۸] به راستى، چون یتیم بگرید عرش خدا به لرزه درآید و پروردگار فرازمند فرماید: چه کسى این بنده‏‌ام را که در کودکى پدر و مادرش را از او گرفتم گریانده است؟ به عزّت و بزرگى خویش سوگند که کسى او را آرام و ساکت نکند جز آنکه بهشت را بر او واجب گردانم.»

امام صادق(علیه السلام) فرموده در میان چیزهایی که خداوند برای بندگانش حلال کرده چیزی به اندازه طلاق مورد خشم و غضب خداوند نمی باشد

۲-مدح فاجر و گنهکار

هر تعریف و تمجید هم باید متناسب و به اندازه فضیلت و خیری باشد که در یک شخص است. به تعبیر حضرت علی علیه السلام:

«مدح و ثنا بیش از حدّ ، تملّق است و کمتر از حدّ ، ناتوانی است یا حسد.» (نهج البلاغه، حکمت ۳۴۷)

کسی که از افراد ناشایسته تعریف کند، به تعبیر امام عسکری علیه السلام در معرض اتّهام است؛ یعنی چه بسا به خاطر دنیا و رسیدن به مال و مقام و موقعیّت باشد. چنین تعریفی، هم ستایشگر را از اعتبار می اندازد، هم برای فرد مورد ستایش زیان دارد، چون او را مغرور و خودپسند می کند و غرور، او را به تکبّر می کشاند.

از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل شده است که: «در چهره ی ستایشگران خاک بپاشید». (میزان الحکمه، حدیث ۱۸۵۷۳)

معنای آن این است که به چاپلوسان متملّق میدان ندهید تا با تعریف های بی جا، دام فریب و ریاکاری بگسترانند و بازار حقیقت کساد گردد و چاپلوسی رواج پیدا کند.

از پیامبر اکرم(صلی الله علیه واله و سلم) نقل شده است: «إذا مُدِحَ الفاجِرُ اهتَزَّ العَرشُ و غَضِبَ الرَّبُّ؛‌[۹]هرگاه بدکار ستوده شود، عرش بلرزد و پروردگار به خشم آید.»

طلاق

۳-طلاق

امام صادق (علیه السلام) فرموده در میان چیزهایی که خداوند برای بندگانش حلال کرده چیزی به اندازه طلاق مورد خشم و غضب خداوند نمی باشد.[۱۰] در روایت دیگری از رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) نقل شده است: «تَزَوَّجُوا وَ لَا تُطَلِّقُوا فَإِنَّ الطَّلَاقَ یَهْتَزُّ مِنْهُ الْعَرْش‏؛[۱۱] ازدواج کنید و طلاق مدهید که از طلاق عرش بلرزه آید.»

 

۴- ذکر اسامی مقدس الهی

از جمله آموزه‌هایی که در فرهنگ دعا و مناجات مورد توجه و سفارش قرار گرفته است بیان و ذکر اسامی مقدس الهی در حین طلب حاجت و نیایش به درگاه الهی است؛ از این رو در ادعیه های مختلفی به هنگام استغاثه به درگاه الهی از اسامی مبارک و مقدس الهی استفاده شده است. در بحار، دعای مفصل و طولانی از رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ نقل شده که در آن دعا آمده است: « اللهم إنی أدعوک باسمک الواحد الاعز ، وأدعوک اللهم باسمک الصمد ، وأدعوک اللهم باسمک العظیم الوتر ، وأدعوک اللهم باسمک الکبیر المتعال.. و رسول خدا (صلی الله علیه واله و سلم) به فرزندان عبدالمطلب فرمود: «یا بنی عبد المطلب سلوا ربکم بهولاء الکلمات، فوالذی نفسی بیده ما دعا بهن عبد بإخلاص دینه إلا اهتز له العرش [۱۲].

به راستى، چون یتیم بگرید عرش خدا به لرزه درآید و پروردگار فرازمند فرماید: چه کسى این بنده‏‌ام را که در کودکى پدر و مادرش را از او گرفتم گریانده است؟ به عزّت و بزرگى خویش سوگند که کسى او را آرام و ساکت نکند جز آنکه بهشت را بر او واجب گردانم»

ای فرزندان عبدالمطلب پروردگارتان را به وسیله این کلمات مقدس بخوانید. قسم به خدایی که جان من به دست او است هیچ بند‌ه‌ای از روی اخلاص دینش به وسیله این کلمات خداوند را نخواند جز اینکه عرش به جهت او به لرزه افتاد.»

 

۵- تعیین تکلیف کردن برای خدا

خیلی از ما عادت داریم در کار خداوند و حکمت های خداوند اما و اگر و شک و شبهه می کنیم . نعوذ بالله تعیین تکلیف می کنیم که “اگر خداوند این کار را نمی کرد بهتر بود، یا بر عکس”، یا خدایا این چه دنیایی است که آفریده ای؟ اگر آنگونه که در نظر من است بود بهتر بود ، یا این کار خداوند نقص دارد و آن یکی ضعف دارد، این ها همه ناشی از کفر ما و عدم معرفت و شناخت ذات باری تعالی است ، این نسنجیده گویی ما از مواردی است که عرش خدا را می لرزاند و خشم خداوند را بر می انگیزد .

در روایت آمده است: «منْ أَعْلَمَ اللَّهَ مَا لَمْ یَعْلَمْ اهْتَزَّ لَهُ عَرْشُه‏؛ کسی که بخواهد به خدا چیزی را که نمی داند یاد دهد عرش خدا به لرزه در می آید. » (بحار الأنوار، ج‏۷۵ ص ۲۶۶ ، باب ۲۳، مواعظ الصادق جعفر بن محمد ع و وصایاه ص : ۱۹۰)

 

پی نوشت ها:

[۱] راغب، مفردات، واژه‏‌ى عرش

[۲] قرشى، سید على اکبر، قاموس قرآن، ج۴، ص ۳۱۶؛ صفی پور، عبدالکریم، منتهی الارب، ج ۳ و ۴، باب العین، ص ۱۷۱۶

[۳].ر.ک: مطهری، مرتضی، آشنایی با قرآن، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۷۷، ج۵، ص۷۴،

[۴].ترجمه المیزان، ج۱۷، ص۴۵۳.

[۵].طیب، سید عبدالحسین، اطیب البیان، انتشارات اسلام، ۱۳۷۸، ج۷، ص۱۲

[۶].حر عاملی، محمد بن حسن، الفصول المهمه فی اصول الائمه، موسسه معرف اسلامی امام رضا، ۱۴۱۸ق، ج۱، ص۲۲۸

[۷].ر.ک: عربی، محی الدین، الفتوحات المکیه، ۴جلدی، بیروت، دارالصادر، ج۱، ص ۲۱۵

[۸]. ابن بابویه، محمد بن على،ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص ۲۰۰

[۹]. تحف العقول : ۴۶

[۱۰]. حر عاملی وسائل الشیعه چاپ آل البیت ج ۲۲ ص ۸

[۱۱]. مکارم الأخلاق، ص۱۹۷

[۱۲]. مجلسی، محمد باقر، بحار الأنوار، ج ۱۴، ص ۳۳۸

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *